بولتن تخصصی سرمایه و کشاورزی

مطرح کردن موضوعات تخصصی و خاص در فضای عمومی همواره عملی پرهزینه و کم بهره است زیرا تعداد زیادی بیننده و خواننده بی حوصله و بی انگیزه از مطلب براحتی گذشته و صرفا" تعدادی اندک بر اساس دانش ، تخصص و نیازشان موضوع را دنبال خواهند نمود . بنابراین بهترین روش ارائه موضوعات خاص مطرح نمودن آنها در فضایی تخصصی است .

تاکنون در ایران فعالیتهایی در زمینه جذب سرمایه برای پروژه ها صورت گرفته است که بیشتر جنبه اختصاصی داشته و برای یک پروژه خاص و در زمانی محدود از طرف نهاد مالی مربوطه رخ داده و استمرار نداشته است . و در نهایت فضایی جهت معرفی پروژه ها و ایده ها به صورت متمرکز و تخصصی شکل نگرفته است تا سرمایه پذیر با ارائه درخواست و سرمایه گذار با مشاهده نمونه پروژه ها توانایی انتخاب داشته باشد.

 

نشریه  الکترونیک سرمایه و کشاورزی با موضوع سرمایه گذاری در کشاورزی و صنایع وابسته در ایران دارای محتوای خبری ، تحلیلی ، مقالات  ، بیوگرافی اشخاص مطرح ، جدید ترین دستاوردهای بدست آمده در ایران و جهان میباشد.

اما مهمترین بخش ارائه و معرفی پروژه های سرمایه گذاری و نیازمند سرمایه در ایران و با موضوع کشاورزی و صنایع وابسته میباشد . در این قسمت متقاضی میتواند پروژه مورد نظر خود را طبق نیاز و سلیقه خود به صورت خلاصه یا مشروح ارائه نماید . فضای مناسب سرمایه گذاری در مگاشید این امکان را ایجاد کرده تا در مرحله اول طرح پروژه مورد توجه سرمایه گذاران علاقمند به سرمایه گذاری در این حوزه قرار گرفته و در مرحله بعد مدیران صنایع ، سازمانها ، ارگانها و دست اندرکاران این بخش و افراد خاص و عام نیز رویت میگردد.

با امکانات موجود در مگاشید و بهره جویی از اطلاعات جمع آوری شده در این مدت و شناسایی سرمایه گذاران فعال بر اساس مدل و سلیقه سرمایه گذاری ، نشریات مگاشید به صورت منظم و مداوم در شماره های متوالی ، رایگان ارسال میگردند.

همکاری مستقیم با کارشناسان مرتبط و دست اندرکاران خصوصی و دولتی جهت ارتقاء و بالا بردن سطح کیفی نشریات موجب بازخورد مطلوب و حصول نتایج مثبت از سوی سرمایه گذاران گشته است .

از اینرو پیشنهاد میشود چنانچه طرح ، پروژه ، ایده و واحد فعال یا غیرفعال در حوزه کشاورزی و صنایع وابسته داشته و برای ایجاد و ارتقای پروژه خود نیازمند سرمایه و مشارکت سرمایه گذار هستید از بهترین امکان ایجاد شده توسط مگاشید استفاد کرده و برای جذب سرمایه گذار طرح خود را در نشریه سرمایه و کشاورزی منتشر نمایید .

 

پاورقی:

تاریخچه کشاورزی در جهان

کشاورزی باعث تحول درزندگی انسان‌ها شد که این خود محتاج اسکان و یکجانشینی برای تهیه زمین و کشت و... است. این روند به مالکیت افراد و گروها ختم می‌شود که در آن زمین به چیزی که باید برای آن جنگید و آن را حفظ کرد تبدیل می‌شود.

کشاورزی یا برزگری فرآیند فراوری خوراک، الیاف و دیگر فراورده های دلخواه از راه کاشت گیاهان ویژه است.

کشاورزی در کل سه مرحله دارد به نام های کاشت، داشت و برداشت.

کشاورزی فرایند تولید غذا، علوفه، الیاف و دیگر محصولات بوسیله ازدیاد اصولی گیاهان بومی و حیوانات اهلی است. امروزه واژه کشاورزی تمام فعالیت های لازم جهت تولید غذا، علوفه و الیاف را تحت پوشش قرار میدهد، که شامل همه روش های ازدیاد و فراوری دام نیز می شود.

دوره نوسنگی حد واسط دوره پیشین و دوره آغاز شهرنشینی است. در این دوره تولید غذا از طریق کشاورزی و دامداری است. تاریخچه و بحث درباره مسئله تولید غذا و اینکه انسان ابتدا کشاورز بوده یا دامدار بسیار طولانی است.

"جنوب بین‌النهرین کشاورزی دیم نا ممکن بود و نیاز به کانال‌های آبیاری بوده که این خود باعث کشمکش بر سر آب وروی آوردن کشاورزان به زندگی در شهر برج وبارودار سومر کرد".

 

کشاورزی در دو نوع جو و سه نوع گندم بود که شخم پی در پی زمین‌ها با اسبسانان و گاوها بوده که این باعث شده بود که بسیاری ازدانه‌ها و هسته‌های گیاهان که قبلاً امکان رشد نداشتند رشد کنند و این فرایند سبب افزایش علف‌های هرز شده که برای چرای دام‌ها مناسب بود.

 

البته بر خلاف ادعاهای پیشین در مورد آغاز کشاورزی و اجبار انسان های نخستین به کشاورزی برای گذران عمر، بر اساس مطالعاتی که در فوریه ۲۰۱۷ منتشر شد، پاتریک رابرتز از دانشگاه آکسفورد درباره این تحقیقات اعلام می‌کند که نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد که انسان‌های اولیه مجبور نبوده‌اند برای زنده ماندن تبدیل به کشاورز شوند. این یافته‌ها حاکی از آن است که کشاورزی یکی از راه‌های تغییر دیدگاه انسان‌ها بوده است، اما در این زمینه توسعه قطعاً اجتناب‌ناپذیر بوده است.

تاریخچه کشاورزی در ایران

گفته می شود که ایران یکی از اولین کشورهای دنیاست که در آن کشاورزی و تمدن شروع شده و انسان اولیه برای نخستین بار در فلات ایران به کشت و زرع و پرورش دام دست زده است. همچنین گفته می شود که مهاجرت آریایی هابر خلاف مهاجرت مشهور چوپانی و در جستجوی چراگاههای جدید نبوده بلکه مهاجرتی دهقانی و در جستجوی زمین بهتر برای کشاورزی بوده است. به نظر می رسد منظومه درخت آسکوریک که از زمان ساسانیان باقی مانده (ترجمه ماهیار نوابی- بنیاد فرهنگ ایران) ودر آن از رجز خوانی یک بز در برابر یک نخل سخن می رود_ نمایشگر اختلاف بین کشاورزان ودامداران اولیه است. اینکه منظومه به نفع بز که قادر به حرکت (کوچ) است پایان می پذیرد حاکی از قدمت ریشه های این منظومه است در آغاز ایجاد باغهای باستان.

حفاری هایی که در اطراف کاشان به عمل آمده نشان می دهد که در شش هزار سال پیش ایرانیان متمدن بوده و سیستم زراعی پیشرفته ای داشته اند. در حفاریهای نقاط مختلف ایران مشخص گردیده که در حدود 3300 سال پیش از میلاد مسیح درخت را در ری – کاشان و دامغان به طرز مشابهی نقاشی می کرده اند و بنابراین در آن زمان از لحاظ باغبانی میان نقاط مختلف ایران رابطه برقرار بوده است

دین زرتشت به کشاورزی اهمیت فراوان داده و در اوستا آمده است که سومین جایی که زمین شادمانترین است آنجاست که کی از خدا پرستان یشترین غله را کشت کندو بیشترین گیاه و میوه را بکارد.

پطروشفسکی از استراسبون روایت می کند که در قرن اول پیش از میلاد مسیح ایرانیان کلیه ی درختان میوه ای که در یونان وجود داشته به استثنای زیتون کشت می کرده اند. گزنفون از قول سقراط نقل کرده است که در عصر هخامنشیان باغهایی در ایران وجود داشته که آنها را پارادیس یا پردیس (این کلمه در زبانهای رایج اروپایی به معنای بهشت است) می نامیدند و در آنها در ختان از حیث ارتفاع مساوی و روی خطوط منظم کشت شده و به وسیله چرخ چاههای بزرگی که توسط گاو گردانده می شدند آبیاری می گشت. از میوه های مهم این زمان ایران می توان انگور-خرما و انجیر را نام برد.

با حمله اسکندر مقدونی کشاورزی ایران رو به افول گذاشت و بسیاری از کاریز ها و باغها و مزارع اطراف آنها از بین رفت و این وضع تا زمان به حکومت رسیدن اردشیر بابکان ادامه یافت. ساسانیان به احیای قنوات و تشویق و توسعه زراعت و باغبانی و دامپروری همت گماشتند و ایران مجددا ' آباد شد. همچنانکه پتروشفسکی هم متذکر شده در کتاب پهاوی بوندهشن که مربوط به زمان ساسانیان است و امروزه آن را بن دهش می نامیم از کشت انواع میوه مانند پرتقال – سیب – انگور – خرما – به – لیمو – انار – هلو – فندق – سنجد – بادام –توت – گلابی –پسته – زرد آلو – گردو – شاه بلوط و نیز انواع سبزی و گل و مانند تره تیزک – تره – گشنیز – خیار – نرگس – یاسمن – نسترن – لاله – بنفشه همیشه بهار – گل سرخ و گل زعفران صحبت رفته است.

بعد از ساسانیان تا زمان حمله مغول کشاورزی ایران به تناوب دچار رکود (در زمان بنی امیه) و رونق (در زمان بنی عباس و حکومتهای محلی) گشت. در زمان دیلمیان باغبانی یران به حداکثر توسعه خود رسید و برای اولین بار کشت مرکبات در اطراف دریای خزر آغاز گشت. جالب اینجاست که در این عصر بعضی از انواع سبزی مثل مار چوبه وگل کلم به مقدار زیاد در ایران کشت و مصرف می شدند ولی بعد ها کشت آنها منسوخ شد و با وجود آنکه هنوز بعضی از کشاورذان آنها را تولید می کنند هنوز مصرف آنها عمومیت نیافته و جزوگیاهان تفننی محسوب می گردند.

در اثر حمله مغول همراه با ویران شدن ایران باغبانی نیز از رونق افتاد و وضع بدین منوال بودتا آنکه غازان خان تیموری (اواخر قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری) همت به آبادی مملکت و توسعه کشاورزی گماشت. در قلمرو وی انواع درختان میوه و سبزی هادر تمام نقاط کشت می شدند و باغبانی آنقدر رونق داشت که از اصفهان انواع میوه به هندوستان وآسیای صغیر وازکرمان خرما به سایر ممالک صادر می گشت.

در این دوره اقلید و سورمق مرکز تولید برگه زردآلو وخراسان منطقه مهمی برای کشت انواع میوه به شمار می آمد. از زمان غازان خان (سال700 هجری قمری) کتابی به نام کتاب درعلم فلاحت و زراعت که نویسنده آن ناشناس است باقیمانده که درسال1323هجری قمری توسط عبد الغفارخان نجم الدوله با چاپ سنگی منتشر شده است.

بنا به گفته پتروشفسکی در کتاب مذکور که دارای فصول متعدد است در باره حفاظت بذر ها – غلات و اینکه کدام درخت وگیاه از بذر می روید و کدام را باید به صورت نهال کاشت. خواص انگور و دیگر درختان میوه دار و بی ثمر اقسام نباتات زینتی و شایط کود (ربل) دادن صحبت گردیده و به هر گیاهی بخشی تخصیص یافته است. نویسنده در این کتاب به مشاهدات تجارب و امتحان خویش در تیلستن (قلمه زدن) پیوند زدن انواع درختان مثمر و غیر مثمر و نیز بذر افشانی نهال کاری و غرس اشجار استفاده کرده و چنین بر می آیدکه شخصا آزمایشهای فنی زیادی در کشاورزی به عمل آورده است.

سرمایه گذاری در کشاورزی:

همواره سرمایه یکی از مهمترین عوامل تولید و افزایش بهره وری در بخش کشاورزی بوده و خواهد بود.کشور ما نیز در این مسئله مستثنی نبوده و کمبود سرمایه در بخش کشاورزی موجب پایین آمدن سطح بهره وری شده که تبعات جبران ناپذیری را نیز به همراه داشته است.که از مهمترین آنها می توان به کاهش درآمد کشاورزان و دامداران و در پی آن افزایش مهاجرت به کلان شهر ها شده است.از دیگر تبعات منفی کاهش تولید ، افزایش واردات محصولات کشاورزی را میتوان اشاره نمود که ایران را تبدیل به یکی از واردکنندگان بزرگ این محصولات نموده است.

این مساله در زمانی در حال رخ دادن است که در جهان دستیابی به رشد پایدار کشاورزی از جمله موارد اساسی است که در کشورهای با درامد پایین و متوسط با آن مواجهند و با توجه به رشد جمعیت تهیه و عرضه آب و غذا از چالشهای عمده کشورها خواهد بود .به همین منظور شناسایی طرحهای مختلف کشاورزی و بهره مندی از دانش نوین و مورد استفاده کشورهای پیشتاز جزء سیاستهای اصلی مگاشید است.تا با راهنمایی سرمایه گذاران و هدایت آنها به این عرصه میتوان علاوه بر سود آوری و افزایش درامد برای طرفین به شکوفایی کشاورزی در ایران یاری میرساند.سرمایه گذاری در کشاورزی یکی از پروسه هایی است که با بررسی هاو برنامه ریزیها ی کارشناسانه می توان درامد بالا و قابل اطمینانی را برایش متوقع بود.