سرمایه، در علم اقتصاد، عبارت است از حق یا علاقه صاحبان یک مؤسسه نسبت به دارایی مؤسسه مذکور.

این مبلغ از کم کردن بدهی‌های مؤسسه از جمع دارایی آن بدست می‌آید. بعبارت دیگر پس از پرداخت تمام بدهی‌ها و تعهدات یک مؤسسه آنچه از دارایی باقی می‌ماند متعلق به صاحب یا صاحبان مؤسسه است.

به طور مثال اگر در یک مؤسسه جمع دارایی‌ها ۳٬۱۳۰٬۰۰۰ ریال و جمع بدهی‌های مؤسسه ۱۳۰٬۰۰۰ ریال باشد آنگاه سرمایه مؤسسه ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال خواهد بود، که از تفاضل دارایی و بدهی بدست می‌آید.

حال اگر این مؤسسه مبلغ ۲۰٬۰۰۰ ریال وام دریافت کند، مجموع دارایی‌ها به ۳٬۱۵۰٬۰۰۰ ریال و میزان بدهیهای به ۱۵۰٬۰۰۰ ریال افزایش پیدا می‌کند. در نتیجه تفاضل این دو مجدداً عدد ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال بدست می‌آید. ملاحظه می‌شود که گرفتن وام عملاً موجب افزایش سرمایه نمی‌شود. زیرا علی‌رغم افزایش دارایی موجب افزایش بدهی نیز می‌گردد.

به طور کل سرمایه از دو طریق افزایش میابد:

·         سرمایه‌گذاری شخصی

·         سود حاصل از عملیات مؤسسه

انواع سرمایه

بر اساس نوع شرکت سرمایه به سه طریق مطرح می‌گردد:

·         در شرکتهای فردی سرمایه متعلق به یک فرد (صاحب مؤسسه) می‌باشد.

·         در شرکتهای غیر سهامی سرمایه متعلق به دو یا چند شریک می‌باشد.

·         در شرکنهای سهامی سرمایه به تعدادی سهم تقسیم می‌گردد.

از نظر علوم اجتماعی و رفتاری سرمایه می‌تواند به طور کلی به چهار دسته تقسیم شود. سرمایه اقتصادی - سرمایه اجتماعی - سرمایه فرهنگی-سرمایه نمادین. سرمایه فرهنگی: از دیدگاه بوردیو، سرمایه آن چیزی است که به عنوان رابطه اجتماعی در درون یک سازواره از تعاملات عمل می‌کند و دامنه آن بدون هیچ تمایزی به تمامی کالاها، اشیاء و نشانه‌هایی که خود را به عنوان چیزهایی کم‌یاب و ارزشمند عرضه می‌دارند (و در یک ساختار مشخص اجتماعی، مورد قضاوت هستند) کشیده می‌شود و سرمایه فرهنگی به عنوان یک رابطه اجتماعی درون سازواره‌ای از تعاملات که مشتمل بر دانش فرهنگی انباشته عمل می‌کند، منتهی به قدرت و منزلت می‌گردد. سرمایه اجتماعی : سرمایه اجتماعی دلالت بر اشکالی از سازمان چون اعتماد، قواعد و شبکه‌ها دارد که می‌توانند کارایی جامعه را از طریق کنش‌های متناسب تسهیل کنند. در نتیجه تعاون خود انگیخته از طریق سرمایه اجتماعی تسهیل می‌شود. در اندیشه پاتنام و فوکویاما، سرمایه اجتماعی به عنوان یک پدیده جامعه شناسان کلان لحاظ شده است. به نظر آن‌ها ملت‌ها می‌توانند از سطوح متفاوتی از سرمایه اجتماعی برخوردار باشند که فرصت برای تحقق دموکراسی یا صنعتی شدن آن‌ها فراهم می‌سازد، در نهایت در شرایط وجود سرمایه اجتماعی شاهد بسط و گسترش فرایند مشارکت در حوزه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و نیز بسط انجمن‌های داوطلبانه خواهیم بود، فرایندی که می‌تواند سازوکار مؤثری برای نیل به توسعه باشد. سرمایه اقتصادی:سرمایه اقتصادی فرد با گویه‌های وسایل رفاهی، درآمد فرد (درصورت دارا بودن)، درآمد پدر، نحوه مالکیت منزل، وضعیت منزل مسکونی، مالکیت تلفن همراه، رایانه، ماشین و نوع اتومبیل، زمین، باغ و سپرده بانکی سنجیده می‌شود. سرمایه اقتصادی به دو صورت جاری و غیرجاری وجود دارد: سرمایه اقتصادی جاری: نوعی از سرمایه اقتصادی است که به سرعت قابل تبدیل به وجه نقد (پول) را دارد . سرمایه اقتصادی غیر جاری: نوعی از سرمایه اقتصادی است که به سرعت قابل تبدیل به وجه نقد (پول) را ندارد سرمایه نمادین در سرتاسر جامعه حضور دارد و می‌تواند بر گفتار، رفتار و پندار مردم تأثیر بگذارید و تأثیر بگیرد. در درجه اول سرمایه نمادین نوع تغییر شکل یافته از هر نوع سرمایه محسوب می‌شود که به عنوان نماد و سمبل محسوب می‌شود و دارنده آن از جانب مردم مورد عزت و احترام قرار می‌گیرد و به نوعی، به عنوان پرستیژ محسوب می‌شود و از طرفی هر نوع از سرمایه می‌باشد که در چشم دیگران به عنوان نماد محسوب می‌شود. در بیانی دیگر می‌توان این چنین بیان نمود که سرمایه نمادین از هر نوع سرمایه به عنوان بعدی جداگانه محسوب می‌شود و در واقع باید سرمایه نمادین را به عنوان بٌعدی از هر سرمایه محسوب نمود..

ابعاد سرمایه

سرمایه ابعاد گوناگونی دارد که هر کدام از نظر ماهیت، قلمرو و تأثیراتی که بر توسعه می‌گذارند، با یکدیگر متفاوتند؛ و در عین حال در فرایند توسعه و چگونگی شکل گیری آن لازم و ملزوم یکدیگرند، که عبارتند از:

·         سرمایه ثابت اقتصادی

·         سرمایه مولد اقتصادی

·         سرمایه جاری

·         سرمایه ثابت اجتماعی

 

مهم ترین تفاوت های شرکت های سرمایه و اشخاص چیست ؟

Bottom of Form

شرکت های تجاری را می توان به لحاظ نقش یکی از دو نهاد سرمایه یا شخصیت و اعتبار شخصی شرکا در شرکت تجاری و نیز با توجه به مبنای مسئولیت مدیران و شرکا با این مفهوم که بر اساس میزان آورده یا به صورت نامحدود یا نسبی باشد به دو دسته شرکت های سرمایه و شرکت های اشخاص  تقسیم کرد.

·         طبقه بندی شرکت های تجاری

الف ) شرکت های سرمایه ای 

در شرکت های سرمایه ، فقط سرمایه مورد توجه قرار می گیرد ، نه شخص سرمایه گذار، لذا شرکاء فقط تا میزان سرمایه ای که در شرکت گذارده اند مسئول تعهدات شرکت خواهند بود. 

شرکت های سهامی خاص و سهامی عام و شرکت های مختلط سهامی جزو شرکت های سرمایه ای محسوب می شوند. 
ب) شرکت های اشخاص

شرکت هایی هستند که شخصیت شرکاء مورد توجه است و اعتبار شرکت به اعتبار شرکاء بستگی داشته و سرمایه شرکت نقش عمده ای در اعتبار شرکت ندارد. مسئولیت شرکا در مقابل اشخاص ثالث، تضامنی و نامحدود می باشد و اشخاص ثالث می توانند جهت اسیفای طلب خود به هر یک از شرکاء مراجعه کنند. 

شرکت تضامنی و نسبی و همچنین شرکت های مختلط غیر سهامی را می توان جزو شرکت های اشخاص دانست.

·         مهم ترین تفاوت های شرکت های سرمایه و اشخاص را به شرح ذیل می توان نام برد :

الف) در شرکت های سرمایه مسئولیت سهامداران محدود به مبلغ اسمی و آورده آن ها است و در صورت ورشکستگی شرکت به علت ناتوانی از تادیه بدهی خود، بستانکاران یا مدیر تصفیه نمی توانند به سهامداران و یا شرکا مراجعه و یا علیه اموال شخصی آنان اقدامی به عمل آورند. معذلک در صورتی که برخی سهامداران هنوز بخشی از سرمایه تعهد شده را به شرکت نپرداخته باشند، بستانکاران تنها تا میزان پرداخت نشده حق رجوع به چنین سهامدارانی را دارند. در حالی که در شرکت های شخص وضع به گونه دیگری است. در شرکت های تضامنی مسئولیت هر یک از شرکا در صورت ناتوانی شرکت در پرداخت دیون، نامحدود بوده و تناسبی میان میزان سرمایه شریک و دیون شرکت وجود ندارد. لذا شریکی ممکن است یکصد هزار ریال از ده میلیون سرمایه شرکت ( یعنی یک درصد کل سرمایه ) را دارا باشد لکن ناگزیر به پرداخت کل دیون شرکت که مثلاَ یکصد میلیون ریال و هزار برابر سهم الشرکه وی در شرکت است، گردد. 
در شرکت نسبی نیز شریک شرکت بدهکار در فرض بالا، مکلف به پرداخت یک میلیون ریال است. چرا که وی یک درصد کل سرمایه شرکت را مالک است و بایستی به نسبت، یک درصد بدهی یعنی ده برابر سهم الشرکه اش در شرکت را نیز پرداخت نماید.
 

ب) در شرکت های سرمایه آنچه اصالت دارد و در رابطه میان اشخاص ثالث با شرکت مورد توجه قرار می گیرد، سرمایه و میزان آن است و اعتبار شرکا و شخصیت آنان چندانی اهمیتی ندارد. در حالی که در شرکت های اشخاص، شخصیت شرکا در درجه اول اهمیت است و اعتبار شخصی آنان بیش از میزان سرمایه شرکت در جلب اشخاص ثالث نقش بازی می کند. 
ج) نقل و انتقال سرمایه در شرکت های سرمایه به آسانی صورت می پذیرد و تابع تشریفات سخت و پیچیده نیست. در صورتی که در شرکت های اشخاص برای این امر محدودیت های سختگیرانه ای پیش بینی شده است. برای مثال در شرکت سهامی واگذاری سهام با ثبت و درج مراتب انتقال در دفتر ثبت شرکت انجام می گیرد. اگر شرکت از نوع سهامی عام باشد و در بازار بورس پذیرفته شده باشد، انتقال سهام عموماَ در این بازار صورت می گیرد، هر چند که در این حالت نیز سهامداران مجاز به فروش سهم خود در خارج از بازار بورس هستند. البته در نوع دوم از شرکت های سرمایه، یعنی شرکت بامسئولیت محدود ، برای نقل و انتقال سهام باید موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه که اکثریت عددی را هم دارند به دست آید. به علاوه در این نوع شرکت، انتقال سهم الشرکه باید با تنظیم سند رسمی باشد.
 

در مقایسه با شرکت های سرمایه، در شرکت های اشخاص انتقال سهم الشرکه جز با موافقت تمامی شرکا امکان پذیر نیست. 
د) در شرکت های سرمایه، به ویژه سهامی عام، سهامداران از چند و چون اداره شرکت بی اطلاع هستند و دخالت چندانی در این امور ندارند. در حالی که در شرکت های اشخاص این نقش پررنگ و محسوس است. این امر نه تنها به دلیل خطر تحمیل دیون مازاد بر دارایی شرکت بر شرکا است بلکه به علت آن است که در این دسته از شرکت ها، شرکا عمدتاَ اعضای یک خانواده و دارای رابطه نزدیک با یکدیگر بوده و در نتیجه از فعل و انفعالات و عملیات اداری شرکت آگاهی دارند.
 
لازم به ذکر است که علاوه بر شرکت های مذکور در ماده 29 قانون تجارت، نوع دیگری که به نام شرکت عملی شناخته شده در ماده 220 قانون تجارت به رسمیت شناخته شده است. به موجب این ماده، چنانچه شرکتی در یکی از اشکال مذکور در ماده 20 مرقوم تشکیل نگردد و مطابق مقررات مربوط به آن ها فعالیت ننماید از جهت مسئولیت تابع مقررات شرکت های تضامنی خواهد بود.

 

 

 

ارزهای رمزپایه مانند بیت‌کوین شاید هنوز جایگاه ارزهای رایج را به‌دست نیاورده باشند؛ اما فناوری‌ای که بیت‌کوین را پشتیبانی می‌کند، می‌تواند انقلابی در زمینه‌ی مالی و سایر کسب‌وکارها پدید آورد. این فناوری، بلاک چین نام دارد. در حقیقت بلاک چین مانند یک پایگاه‌داده یا دفترکل عمومی است و فناوری آن اجازه می‌دهد تا تمام تراکنش‌های صورت‌گرفته‌ی بیت‌کوین را ثبت کند. جالب این است که این فناوری اجازه نمی‌دهد تا یک بیت‌کوین دو بار مورد استفاده قرار بگیرد و برای انجام این کار نیازمند طرف سومی مانند بانک نیست.

افرادی مانند بیل گیتس و ریچارد برانسون این فناوری را ستایش کرده‌اند. بانک‌ها و بیمه‌ها می‌کوشند تا نخستین گروهی باشند که از آن بهره می‌گیرند. حالا بیایید ببینیم این بلاک‌‌چین (Blockchain) چیست که وال‌استریت و سیلیکون‌وَلی انقدر به آن علاقه دارند؟

بلاک چین چیست؟

در حال حاضر اغلب افراد از طرف‌های واسطه‌ای مانند بانک‌ها برای انجام تراکنش‌های مالی بهره می‌گیرند؛ اما بلاک‌چین این امکان را فراهم می‌کند که خریداران و فروشندگان به‌صورت مستقیم با هم تراکنش داشته باشند.

با بهره‌گیری از فناوری رمزنگاری، امنیت این تبادل تأمین خواهد شد و بلاک‌چین نیز با ایجاد یک پایگاه‌داده‌‌ی غیرمتمرکز یا دفترکل دیجیتال، به همه اجازه می‌دهد تا تراکنش‌ها را رصد کنند. این شبکه، زنجیره‌ای از رایانه‌هاست که باید همه‌ی آنها، تراکنش‌ها را پیش از ذخیره‌سازی، تأیید کنند. در مورد بیت‌کوین، بلاک‌چین با ثبت همه‌ی جزئیات یک تراکنش، از خرج‌شدن بیت‌کوین بیش از یک‌بار جلوگیری می‌کند.

 

چرا در مبادلات مالی انقلاب ایجاد کرده‌است؟

از این فناوری می‌توان برای هر نوع تراکنشی که در آن ارزش، پول، کالا یا مالکیت جابه‌جا ‌می‌شود، بهره گرفت. کاربردهای آن تقریبا بی‌شمار است: از جمع‌آوری مالیات گرفته تا فرستادن پول توسط مهاجران به خانواده‌ی خود در کشوری دیگر که مشکلات بانکی دارد.

بلاک‌چین همچنین می‌تواند به کاهش کلاه‌برداری کمک کند؛ چرا که تراکنش‌ها ذخیره شده و به‌صورت توزیع‌شده در اختیار همه قرار می‌گیرند تا آن را مشاهده کنند.

چه کسی از آن استفاده می‌کند؟

از دیدگاه نظری، چنانچه بلاک‌چین عمومی باشد، هر کسی که به اینترنت دسترسی داشته باشد، می‌تواند تراکنش‌ها را رهگیری کند.

وعده‌های بلاک چین

حتی از همان روزهای آغازینِ پیدایش بیت‌کوین‌ نیز همه باور داشتند که بلاک‌چین می‌تواند برای مواردی به‌جز ثبت تراکنش‌های بیت‌کوین به‌کار آید. کاری که بلاک‌چین می‌کند این است که برخی جزئیات مانند: زمان، امضای دیجیتالِ مرتبط با فرستنده و برخی اطلاعات دیگر را ثبت می‌کند. در مورد بیت‌کوین، شمار بیت‌کوین‌های فرستاده‌شده، ثبت می‌شود؛ اما می‌تواند یک امضای رمزنگاری به نام هش (Hash)، سند آن باشد.

یکی از نخستین کاربردهای بلاک‌چین در وبسایتی به‌ نام (Proof of Existence) بود که به کاربر اجازه می‌داد تا هر نوع سندی را بارگذاری کند و امضای خود را برای همیشه روی بلاک‌چینِ بیت‌کوین ثبت کند. این اقدام ثابت می‌کند که شخصی که سند را بارگذاری کرده است، در مقطعی از زمان، مالک آن بوده است؛ همچنین می‌تواند ثابت کند که این سند از آن زمان هیچ تغییری نکرده است.

درک‌کردن مفهوم بلاک‌چین

این وبسایت فقط می‌خواست ظرفیت‌های بالقوه‌ی بلاک‌چین را نشان بدهد؛ اما استارتاپی به نام Stampery این سرویس را به کسب‌وکار تبدیل کرد. آنها به شرکت‌ها اجازه می‌دادند تا با ایجاد مُهر دیجیتال برای هر نوع سند یا ایمیلی، بتوانند از آن برای اثبات مالکیت و اعتبار سند بهره بگیرند.

در اوایل ژانویه‌ی ۲۰۱۶، کمیسیون اوراق بهادار آمریکا (SEC)، به بهره‌گیری از بلاک‌چین به‌عنوان وسیله‌ای برای ثبت مالکیت سهام در خرده‌فروشی Overstock.com رأی مثبت داد.

Overstock در نظر دارد با به‌کارگیری فناوری‌ای که وبسایت t0.com فراهم کرده است، به کاربرانش اجازه دهد تا این سهام‌ها را خرید و فروش کنند. جذابیت این فناوری در آن است که فرایند تأیید معاملات به‌صورت آنی بوده و به شرکت‌های سرمایه‌گذاری سنتی نیازی ندارد.

این وبسایت برای ثبت‌نام سهام با گسترش بلاک‌چینِ بیت‌کوین، ارزی به نام Colored Coin را توسعه داده که در ابتدا قرار بود از آن به‌عنوان قراردادهای هوشمند بیت‌کوین استفاده کنند. نمونه‌ای از کاربرد آن زمانی بود که فردی مثلا می‌خواست برای خرید خانه از بیت‌کوین استفاده کند و این پول زمانی آزاد می‌شد که قرارداد فروش خانه تکمیل شود.

ریسک‌ها و چالش‌های بلاک‌چین

مشکلات بلاک چین چیست

درحالی‌که مجوز کمیسیون اوراق بهادار آمریکا (SEC) به این وبسایت، به مزایای دفترکل عمومی از دیدگاه امنیتی اشاره می‌کند؛ در مورد ریسک‌ها و خطرات آن نیز هشدار می‌دهد. یکی از آنها این است که Overstock اطلاعات را روی پایگاه‌داده‌ی بلاک‌چین به‌صورت عمومی قرار می‌دهد و در نتیجه، هر کسی می‌تواند این اطلاعات را مشاهده کند؛ بنابراین، سرمایه‌گذاران در مورد حریم خصوصی خود نگران خواهند شد. این ریسکی است که در همه‌ی اپلیکیشن‌های بلاک‌چین از جمله بیت‌کوین وجود دارد. البته نگرانی دیگر این است که نمی‌دانیم این سیستم چقدر امنیت دارد و آیا ممکن است از سوی هکرها به‌خطر بیفتد.

مشکل احتمالی دیگر در بهره‌گیری از بلاک‌چین این واقعیت است که در حال حاضر، روش‌های گوناگونی از پیاده‌سازی بلاک‌چین بر اساس فناوری‌های مختلف وجود دارد. شرکت‌های IBM، اینتل و بانک جی.پی.‌ مورگان از پروژه‌ای به نام دفترکل باز (Open Ledger) استفاده می‌کنند که از بلاک‌چین بیت‌کوین بهره نمی‌برد. معماری آن به‌گونه‌ای است که برای شرکت‌هایی که قصد دارند دسترسی را محدود کنند، بسیار مناسب است.

تردیدی نیست که ایده‌ی پشت بلاک‌چین بسیار هوشمندانه است و برای ایجاد ارزهای دیجیتالی مانند بیت‌کوین ضروری است تا بتواند مانند پول رایج عمل کند؛ اما وقتی از این فناوری در سایر اپلیکیشن‌ها استفاده می‌شود، مشخص نیست که آیا نسبت به روش‌های موجود، بازدهی بیشتری دارد یا نه.

مشکلات اجتماعی پیچیده‌تر از مشکلات فناوری هستند

این مسئله‌ی فناوری نیست که جلوی پذیرش این نوآوری را گرفته است؛ بلکه نهادهای قانونی و همین‌طور مسائل اجتماعی است که جلوی رشد آن را گرفته است. در هیاهوی شرکت‌های توسعه‌دهنده‌ی فناوری بلاک‌چین، چالش اصلی‌ای که در بهره‌گیری از این محصولات وجود دارد، اغلب نادیده گرفته می‌شود و آن اینکه با رهایی از این واسطه یا طرف سوم، آیا تمام منافعی که از وجود آنها نصیب جامعه می‌شود در فناوری بلاک‌چین نیز قابل‌دسترس خواهد بود؟

بی‌تردید فناوری بلاک‌چین در آینده به مسیر اصلی نوآوری تبدیل خواهد شد. سطح اشتیاقی که به این فناوری وجود دارد، نشانگر ظرفیت بالای آن برای توسعه‌ی اپلیکیشن‌هایی است که رفع مشکلات کسب‌وکارها را هدف قرار می‌دهند. در پایان باید گفت این چالش‌های اجتماعی، قانونی و مالی است که راه را برای پیشرفت این فناوری کمی دشوار می‌کند. و سوال اساسی این است که آیا دولت‌ها، مؤسسات مالی و نهادهای قانونی از بلاک‌چین استقبال می‌کنند؟ و برای آنهایی که با این فناوری همگام نشوند، چه اتقاقی خواهد افتاد؟

 

منبع از سایت چطور

آیا روی بیت‌کوین سرمایه‌گذاری کنیم؟

بیت کوین چیست؟

بیت‌کوین به انگلیسی: Bitcoin یک نوآوری اینترنتی با کارکردهای مشابه (پول بی‌پشتوانه) یا پول حکومتی است. نوآوری بودن بیتکوین به این معناست که خالقان آن توانسته‌اند آنرا در مدت کوتاهی از یک ایده به یک واقعیت اثرگذار بر دنیای اقتصاد و مراکز سیاست پژوهی مبدل کنند. زیرا در چندسال گذشته ارزش بیتکوین در بازارهای جهانی از چند صدم دلار به چندهزار دلار افزایش یافته‌است[۱] اما پول بودن یک جایگاه حقوقی است و پول بودن بیتکوین منوط به پذیرش جایگاه حقوقی آن از سوی دولت‌ها است. تا کنون هیچ دولتی بیتکوین را به رسمیت نشناخته‌است و دولت‌های ایالات متحده آمریکا، آلمان و چین بر کالا بودن بیتکوین تأکید دارند. البته از لحاظ فنی و کارکردی این عبارت صحیح است که بیت کوین نوعی پول دیجیتال بر پایه شبکه همتا به همتا، امضای دیجیتال و اثبات دانایی صفر است و به کاربران امکان می‌دهد که بدون هیچ واسطه‌ای، انتقال پول غیرقابل بازگشت انجام دهند. گره‌های شبکه هر معامله را در شبکه اعلام می‌کنند که پس از تأیید در یک سیستم اثبات کار، در یک تاریخچه عمومی به نام Blockchain ذخیره می‌شود. مشخصات اولین بیت کوین در سال ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو در یک فهرست ایمیل رمزنگاری شده منتشر شد. ناکاموتو پروژه را به اواخر سال ۲۰۱۰ موکول کرد و در سال ۲۰۱۱ هم ایمیلی از سوی ساتوشی ارسال شد که می‌گفت او دیگر از بیت کوین دست کشیده و به سوی پروژه‌های دیگر متمایل شده‌است.

سرمایه گذاری در بیت کوین:

از بیت کوین همواره به عنوان یک ارز دیجیتالی صحبت می‌شود که دنیا را تغییر خواهد داد، اما این پول دیجیتال یک دارایی ملی بسیار پر نوسان هم به شمار می‌رود. بر خلاف اینکه بسیاری از بازرگانان بیت کوین را داد و ستد می‌کنند، اما در حقیقت بسیاری از دولت‌ها هنوز بیت کوین را به رسمیت نشناخته‌اند؛ بسیاری از فعالیت‌هایی که پیرامون بیت کوین انجام می‌شود، از طریق معامله‌گرانی است که به دنبال کسب ثروت از نوسانات در ارزش آن است. این نوسانات مالی می‌تواند دراماتیک باشد؛ برای مثال در آوریل سال ۲۰۱۳ قیمت بیت کوین از ۴۰ دلار در ماه پیشین به ۱۴۰ دلار رسید و در پایان سال ۲۰۱۳، بیت کوین یک جهش قیمتی را تجربه کرد و به ۱۰۰۰ دلار رسید و تا سال ۲۰۱۶ ارزش آن به ۳۰۰ دلار افت پیدا کرد. به سبب همین نوسانات مالی، خیلی‌ها توانستند سرمایه هنگفتی به دست بیاورند؛ خیلی‌ها هم بخشی از سرمایه‌ خود را از دست دادند. روش‌های مختلفی برای به‌دست آوردن بیت کوین وجود دارد، ساده‌ترین راه خرید میزان زیاد بیت کوین، ثبت نام در مراکز مبادله بیت کوین و خرید بیت کوین با استفاده از ارزهای سنتی است. بسیاری از افراد به این صورت سرمایه گذاری روی بیت کوین انجام می‌دهند که بیت‌کوین را می‌خرند و برای مدت طولانی آن را نگهداری می‌کنند. آن‌ها باور دارد Bitcoin در مدت طولانی پیشرفت خواهد کرد و نوسانات کوتاه‌مدت تاثیری در رشد طولانی‌مدت آن نخواهد داشت.

مهم است بدانید که بیت کوین بی دلیل یک دارایی پر نوسان نیست. Bitcoin یک دارایی جوان محسوب می‌شود که هنوز حجم نقدینگی در بازارهای آن خیلی زیاد نیست و حجم تبادلات آن هم نسبتا پایین است.

 

اما هیچ‌کدام از این دلایل به این معنی نیست که شما نباید در بازار بیت کوین سرمایه‌گذاری کنید، بلکه این موضوع مهم است شما بدانید روی چه چیزی سرمایه‌گذاری می‌کنید و طوری سرمایه‌گذاری کنید که متضرر نشوید. فراموش نکنید که هرچه بازار پر ریسک‌تر باشد به میزان سود سرمایه‌کذاری شما هم افزوده می‌شود. پس به جای اینکه همه سرمایه‌ خود را بدون دانش روی بیت کوین سرمایه‌گذاری کنید با روش‌های مختلف سرمایه گذاری روی بیت کوین آشنا شوید تا سود بیشتری از Bitcoin کسب کنید.

 

زندگینامه جمیله صادقی؛ بنیان‌گذار شرکت تاکسی سرویس زنان در ایران 

 

 

 جمیله صادقی در ۱۳۳۷ در شهر کرج و در خانواده‌ای ۱۰ نفره متولد شد. پدرش «علی اصغر صادقی» کشاورز بود. زمانی که وی ۱۳ ساله شد، پدر او را مباشر مالی خود کرد. هوش و استعداد و پشتکارش باعث شده بود تا پدر رسیدگی به وضعیت حقوقی ۱۵ کارگر و بارنامه های محصولاتی را که هر روز به میدان تره‌بار ارسال می شدند به او بسپارد. او در ۱۸ سالگی ازدواج کرد.
همسرداری، خانه‌داری، تحصیل و یک سال بعد هم بچه داری. زمان تولد فرزند دومش با پولی که پس‌انداز کرده بود ماشین بافتنی خرید و برای رزمندگان لباس بافت.
۲۴ بهار را گذرانده بود که با جدیت همیشگی‌اش توانست وارد حوزه علمیه فاطمیه شود. آن زمان همسرش نیز دانشجو و شغلش تدریس بود. زمانی که بچه ها کمی از آب و گل درآمدند، تصمیم گرفت کار بیرون از خانه را شروع کند. ابتدا مسئول کتابخانه دارالعلوم فاطمیه کرج شد، اما در مدت کوتاهی به دلیل صداقت و توانایی اجرایی بالا و فعالیت‌های مؤثرش، از او برای مسئولیت مرکز آموزش و مرکز هنری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کرج دعوت شد. جسارت او در کارها و قدرت کلامش باعث شد تا این بار فرمانداری کرج از او دعوت به همکاری کند. سمتش در آنجا دبیری امور کمیسیون بانوان کرج بود و در کنار آن حکم مشاور فرماندار کرج نیز به او تفویض شد. در کنار مسئولیت‌های جدید، مدیرعامل کانون فرهنگی زنان کرج شد. برخورد با زنانی که هر روز به او مراجعه می‌کردند و تحقیق در مورد مشکلات زنان در زندان، او را به فکر انداخت که باید برای زنانی که هیچ مهارتی ندارند، سنی از آن‌ها گذشته و نمی‌توانند جذب بازار کار دولتی شوند یا سرپرستی ندارند تا خرج‌شان را بدهد کاری انجام دهد.
بهمن ماه سال ۱۳۸۰ بود که فکر تأسیس تاکسی سرویس ویژه زنان به ذهن صادقی رسید. از آنجا که خود راننده خوبی بود، می‌دانست می‌تواند از این توانمندی زنان استفاده بهینه کند. تصمیم قاطع او همه را به تکاپو انداخت که آیا یک زن می‌تواند یک شرکت حمل‌و‌نقل با راننده‌های زن داشته باشد. در همان ابتدای کار، همسرش تأکید کرد که مانع کارش نمی‌شود، اما به او هیچ کمک مادی و معنوی نخواهد کرد. ابتدا برایش سخت بود، اما همین انگیزه‌ای شد تا برای اثبات توانایی‌های زنان قطعی‌تر تصمیم بگیرد. با قرض و وام مکان مناسبی اجاره کرد و بعد از رانندگان زن که مایل به همکاری بودند، با داشتن شرایط مد نظرش دعوت به همکاری کرد.
ماه‌ها دوندگی و ایستادگی کرد. کتاب‌های قانونی را برای اثبات حقش که او هم می‌تواند مدیریت شرکت حمل‌و‌نقل ویژه بانوان را داشته باشد، زیر و رو کرد. بالاخره توانست مجوز اولین تاکسی سرویس زنان در ایران را بگیرد. تاکسی سرویس «یاس» از سازمان تاکسیرانی کرج حدود ۳۰ دستگاه تاکسی برای رانندگان زن تهیه کرد. زمانی که سازمان اتوبوسرانی کرج خبر واگذاری چند دستگاه اتوبوس را به بخش خصوصی داد، با پولی که در اختیار داشت ۱۰ دستگاه اتوبوس خرید و آن‌ها را در اختیار زنان قرار داد. جمیله صادقی در حال حاضر مشغول راه‌اندازی حمل‌ونقل برون‌شهری و برون‌مرزی ویژه بانوان است. اولین تعمیرگاه اتومبیل با کارکنان زن نیز در حال احداث است. خبر اولین تاکسی سرویس زنان با مدیریت یک زن در ایران توجه بسیاری کشورهای را جلب کرد. خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بیش از ۱۵ کشور جهان برای تهیه فیلم و گزارش به ایران آمدند. خبر اولین زنی که در ایران دست به ابتکاری جالب و ایده‌ای بزرگ زده است در رسانه‌های امریکا، کره جنوبی، کره شمالی، ترکیه، فرانسه، ایتالیا، ژاپن و پخش شد.

 

پیش بینی قیمت دلار سال 97

 

 

نرخ ارز به خصوص نرخ دلار یکی از متغیرهای اقتصادی بسیار مهم در کشور ایران، در تعیین قیمت اکثر کالاهاست.با توجه به افزایش قیمت کالاها و تاثیرپذیری آن از افزایش نرخ دلار، سوالی که در اینجا ایجاد میکند اینست که افزایش نرخ ارز چگونه صورت میگیرد؟ نرخ ارز(دلار) از اختلاف بین تورم داخلی و تورم خارجی افزایش پیدا کند، به طور مثال اگر تورم داخلی ایران 40 درصد و تورم خارجی 2 درصد باشد، نرخ ارز حدودا 38 درصد افزایش پیدا میکند. ولی ایا به همینجا افزایش قیمت دلار ختم میشود؟ خیر، عامل بعدی که بر روی افزایش و کاهش قیمت دلار میتواند تاثیر بسزایی بگذارد، عرضه و تقاضا است. در بعضی از مواقع سال تقاضا برای دلار افزایش میابد، به طور مثال زمان کریسمس یا به طور مشابه آن عید نوروز که سفرهای خارجی افزایش میابد، تقاضا برای دلار و ارزهای دیگر افزایش میابد و همین امر باعث افزایش قیمت دلار و سایر ارزها خواهد شد. البته در بعضی مواقع استثنایی، سیاست های دولت به گونه‌ ای عمل میکند که باید قیمت دلار افزایش پیدا کند.

با توجه به افزایش قیمت دلار تا 4900 تومان و احتمال افزایش آن تا بالای 5000 تومان به دلیل نزدیک شدن به عید نوروز و آغاز سفرهای نوروزی به خارج از کشور و افزایش تقاضا دلار وجود دارد.

 

میتوان برای پیش بینی دقیق قیمت دلار در سال 1397 چند دوره زمانی در نظر گرفت و به تحلیل هر کدام از آنها پرداخت:

1- فصل بهار به دلیل بازگشت از سفرهای خارجی و تبدیل ارزهای باقی‌مانده از سفر به ریال، شاهد کاهش قیمت دلار خواهیم بود.

2- فصل تابستان به دلیل شروع سفرهای خارجی تابستانی و سفرهای زیارتی مثل حج باعث افزایش تقاضا برای دلار شده و همین افزایش تقاضا باعث افزایش قیمت میشود.

3- زمانهایی که صادرات زیاد باشد ارز به کشور وارد شده و عرضه دلار زیاد شده و قیمت آن کاهش میاید. افزایش قیمت نفت یا بالا رفتن تولید نفت خام و محصولات پتروشیمی هم موثر می باشند.

4- زمانهایی که واردات زیاد باشد باعث خروج ارز از کشور شده وتقاضای دلار افزایش میابد و قیمت آن افزایش میابد.

5- تحریم ها هم در بالا رفتن قیمت دلار و عدم سرمایه گذاری خارجی (ورود ارز برای سرمایه گذاری) موثر می باشد. با بالا رفتن تنش های سیاسی ایران با کشورهای دیگر هم خروج ارز بیشتر خواهد شد. جنبه روانی تنش های سیاسی هم قابل توجه می باشد.

در نتیجه با توجه به افزایش قیمت دلار در روزهای اخیر و تمام شدن سفرهای خارجی تا اخر امسال و ... برای سال بعد میتوان چنین پیش بینی کرد که:

قیمت دلار تا مرز 5000 تومان بالا خواهد آمد و با توجه به نمودار زیر تا مرز 4500 الی 4600 تومان کاهش پیدا خواهد کرد و متعادل خواهد شد. در نمودار زیر شما مشاهده میکنید که در وضعیت هیجان خرید ناشی از افزایش بی رویه قیمت دلار هستیم.

دوره‌های آموزشی سایت سرمایه‌دار به شما کمک می‌کند تا تحلیلی درست از سهام شرکت‌ها داشته باشید و به‌تنهایی بتوانید وارد بازار بورس شوید و کسب درآمد کنید. برای ثبت‌نام از طریق شماره 02177451966 یا آی‌دی تلگرام سرمایه‌دار با ما در تماس باشید.

 

 قیمت دلار در حال صعود است و rsi  و stoch در حال صعود به ترتیب به بالای 70 و 80 هستند. و احتمال افزایش قیمت دلار تا محدوده 5000 تومان نیز دیده میشود.

برای سال 97 احتمال کاهش و تعدیل قیمت تا محدوده ی 4500 تا 4600 وجود دارد. برای پیش بینی دقیق تر می توان روی خطوط حمایتی تمرکز بیشتر کرد و در زمانهای برخورد با این خطوط بیشتر احتیاط کرد.

تبعات افزایش و نوسانات نرخ ارز

 

قیمت دلار روز گذشته به مرز ٥ هزار تومان نزدیک شد و با ثبت ٤ هزار و ٨٨٠ تومان به ازای هر دلار، رکورد جدیدی به نام خود زد.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از اعتماد، صف‌های طولانی برای خرید ارز در روز شنبه گذشته علامتی بود که نشان می‌داد بازار دلار در هفته جاری با نوسان‌های قیمتی شدیدی همراه خواهد بود. در این میان فعالان بازار ارز روز گذشته نیز روز شلوغی را پشت سر گذاشتند تا پول داغی که این روزها در دست مردم قرار گرفته را به سمت خود جذب کنند و دلار را در اختیار آنان قرار دهند.

در ادبیات اقتصادی پول داغ به پس‌اندازی گفته می‌شود که آنقدر سوزان است که نمی‌تواند در دست افراد قرار گیرد و بهتر است در بازاری آرام گیرد.

پول داغ این روزهای مردم به بازار ارز سرازیر شده تا با جا خوش کردن در این بازار و تبدیل آن به دلار، سرمایه‌گذاری مطمئنی برای دارندگان اسکناس دلار شکل بگیرد. شاید به همین خاطر است که رییس کل بانک مرکزی در اقدامی برای مدیریت بازار روز گذشته به رییس سازمان امور مالیاتی نامه نوشت و اسامی خریداران ارز را به او اعلام کرد و خواستار آن شد تا از همه این افراد به اندازه میزان ارزی که خریداری کرده‌اند، مالیات بگیرد. حال سوال اینجاست که تبعات این افزایش چه خواهد بود؟ آیا همانند بعضی از کشورها با بحران ارزی مواجه خواهیم شد یا خیر؟ این افزایش‌ها صرفا نوساناتی ناشی از هیجانات بوده و در روزهای آتی متوقف خواهد شد؟ پس از دولت دوازدهم و از میانه شهریور ماه تاکنون قیمت ارز با افزایش قابل توجهی رو به رو شده که به عقیده برخی کارشناسان اقتصادی اقتضای وضعیت بازار آن را رقم زده و برخی دیگر از کارشناسان چنین وضعیتی را نشانه بحران در اقتصاد دانسته و به دولت توصیه می‌کنند که با توجه به اینکه هدایت بخش عمده بازار ارز با دولت است، برای جلوگیری از افزایش آن اقدامات لازم را انجام دهد. نوسانات اخیر نرخ ارز دلایل متعددی داشته که از مهم‌ترین دلایل می‌توان به کاهش نرخ سود بانکی توسط بانکی مرکزی اشاره کرد. کاهش عایدی سپرده‌های بانک، افزایش قیمت‌ها در بازار ارز را برای مردم جذاب‌تر کرده است. همچنین براساس آخرین آمار منتشر شده حساب جاری کشور با کسری مواجه بوده و این بدان معناست که میزان صادرات غیر نفتی کمتر از میزان واردات بوده که عرضه ارز در بازار را با کاهش مواجه کرده و به عاملی در جهت افزایش قیمت ارز تبدیل شده است. در این میان تقاضای سوداگرانه قیمت ارز نیز بسیار موثر بوده و انگیزه کسب سود از این نوسانات مردم را به ورود به این بازار تشویق کرده و با افزایش تقاضا برای ارز این نرخ همچنان روند صعودی خود را حفظ کرده است. از طرفی چون اقتصاد ایران وابستگی بالایی به نفت دارد لذا ورود ارز ناشی از صادرات آن، نقش بالایی در تعیین قیمت ارز در بازار داخلی دارد و دولت می‌تواند با کاهش و افزایش عرضه ارز خود بر قیمت‌ها اثر بگذارد. بنابراین انگیزه‌های سیاسی و سیاستگذاری‌های دولت و مقامات پولی نیز از مهم‌ترین دلایل افزایش قیمت ارز در ماه‌های گذشته بوده است.

به عقیده برخی از کارشناسان اقتصادی افزایش نرخ ارز از طریق افزایش صادرات باعث رونق گرفتن تولیدات داخل می‌شود. با این افزایش، صادرکننده بابت صادراتش ریال بیشتری دریافت می‌کند و در نتیجه انگیزه خواهد داشت تا با تولید بالاتر سود بیشتری به دست آورد. از طرفی این افزایش هزینه قاچاق کالا را برای قاچاقچیان افزایش می‌دهد زیرا در این حالت باید ریال بیشتری بابت وارد کردن هر دلار کالا پرداخت کنند و درنتیجه برای کشوری همانند ایران که بالغ بر ١٢ میلیارد دلار ارزش کالاهای قاچاق شده آن است، امری مثبت قلمداد می‌شود. البته بعضی کارشناسان این ادعا را رد کرده و معتقدند که برای کاهش میزان کالای قاچاق راه‌های بهتری پیش روی دولت بوده و نرخ ارز اصلا راه‌حل بهینه‌ای نیست زیرا در این حالت احتمال افزایش قاچاق کالا‌های صادراتی نیز بیشتر می‌شود.

در مقابل برخی اقتصاددانان بیان می‌کنندکه افزایش صادرات نیازمند افزایش کیفیت کالاها و رقابت‌پذیری بین بنگاه‌ها است نه افزایش نرخ ارز و چون تولید‌کنندگان ما این ویژگی‌ها را ندارند لذا نباید انتظار بالایی برای افزایش صادرات داشته باشیم. همان‌گونه که نباید انتظار کاهش واردات را به علت افزایش نرخ ارز داشته باشیم زیرا بخش اعظمی از واردات ما کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای است.

از طرفی تولیدات داخل نسبت به این کالاها از کشش قیمتی پایینی برخوردار هستند یعنی اینکه با افزایش قیمت میزان تقاضا برای این دست کالاها افزایش نمی‌یابد در نتیجه با افزایش نرخ ارز قیمت تولیدات داخلی افزایش یافته و لذا نتیجه‌ای جز افزایش تورم داخلی را به همراه نخواهد داشت.

افزایش تورم باعث افزایش ناطمینانی در اقتصاد شده و خود تبعات بدتری را نیز به دنبال دارد. اما به‌راستی افزایش نرخ ارز و به‌دنبال آن افزایش تقاضای سفته بازی در این بازار صرفا در تبعات گفته شده بالا خلاصه می‌شود یا اینکه آثار دیگری نیز به همراه خواهد داشت؟

تجربه تایلند

در سال ١٩٩٧ اقتصاد تایلند اقتصادی حبابی بود، اقتصادی که از پول داغ تامین می‌شد. پول داغ بدین معنا که وجوه سرمایه‌گذاری در جهت کسب سود کوتاه‌مدت تحت تاثیر نوسانات نرخ بهره و ارز قرار گرفته و با انتقال وجوه بین بازارها، به ایجاد نوسانات و بی‌ثباتی در بازارها دام می‌زد. در آن سال بازار ارز تایلند به علت مجموعه از عوامل دچار بحران شدید شد به‌طوری که ارزش پول تایلند به‌شدت کاهش یافت. این قضیه باعث کاهش ارزش پولی سایر کشورهای منطقه شد و طی این فرآیند روپیه اندونزی ۷٥ درصد، رینگیت مالزی و پزو فیلیپین ۴٠ درصد و وون کره نیز افت ارزش داشتند. بعد از این اتفاقات بود که با کمک‌های مالی و وام‌های پرداخت شده از سوی صندوق بین‌المللی پول این کشور مجبور به برخی اصلاحات و پیگیری سیاست‌هایی پیشنهادی از سوی این نهاد بین‌المللی شد. در قالب این پیشنهادها دولت تایلند باید میزان مخارج دولت را کاهش و نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت را افزایش می‌داد. از طرفی دولت تایلند باید سیاست تعدیل نرخ ارز در طول زمان را به اجرا در می‌آورد. یعنی اینکه در هرسال نرخ ارز تعیین شده برای این کشور بر حسب شرایط اقتصادی تعدیل می‌شد. در واقع نظام نرخ ارز ثابت میخکوب شده به نظام نرخ ارزی شناور مدیریت شده تبدیل شد که از دوم جولای سال ١٩٩٧ اجرا شد. بحران ارزی تایلند می‌تواند دلالت‌های مهمی برای سیاستمداران و سیاستگذاران ارزی در داخل کشور داشته باشد. اولین نکته مهم این است که بحران ارزی سال ۱۹۹۷ ممکن است بار دیگر رخ دهد. به همین دلیل دولت‌ها و بانک‌های مرکزی باید مراقب روندهایی که ممکن است زمینه را برای تکرار این نوع بحران‌ها فراهم کنند، باشند. دومین نکته اینکه افزایش نوسانات در بازار‌ها به ویژه بازار ارز و بهره بانکی می‌تواند در کوتاه‌مدت اقتصاد را به ورطه ورشکستکی بکشاند. زیرا این نوسانات و افزایش‌های یک‌باره هزینه‌های سنگینی را بر اقتصاد تحمیل می‌کند. بنابراین بهترین روش برای مقابله با این نوسانات تغییر و تعدیل تدریجی نرخ ارز همراه با تغییر شرایط اقتصادی است. زیرا هر نرخ ارزی برای یک شرایط خاص اقتصادی بهینه است در نتیجه نرخ ارز امسال لزوما نرخ ارز بهینه سال دیگر نیست و همواره باید متناسب با وضعیت اقتصاد کشور تعدیل شود. این مطالب برای نرخ بهره بانکی نیز صادق است. در واقع نرخ بهره تعادلی از میزان عرضه و تقاضای وجوه به دست می‌آید. لذا نرخ بهینه نرخی است که حاصل از تعادل بازار باشد نه نرخی که توسط دولت تعیین شود. چون نرخ بهره تعادلی چیزی نیست که از اتاق هیات دولت خارج شود. بلکه نرخی است که ناشی از انگیزه پس‌اندازکنندگان و سرمایه‌گذاران است. بنابراین دولت نمی‌تواند در بلندمدت متغیرهای اصلی کلان را از حالت تعادل خود دور نگه دارد زیرا در این حالت منابع به صورت غیر بهینه تخصیص داده می‌شوند وگرنه با تغییر نرخ بهره بانکی توسط دولت، منابع به سمت دیگر بازارها ازجمله ارز که تقاضای سفته بازی نیز در آن بالا است، روانه می‌شود و این یعنی تخصیص غیربهینه منابع. در صورتی که این منابع می‌توانست با تخصیص بهینه‌تر به تولید کمک کند. نوسانات اخیر بازار ارز نشان داد که حتی کوچک‌ترین تفاوت در بازدهی دارایی‌ها، منابع را به سمت بالاترین بازدهی سوق می‌دهد و درنتیجه داشتن برنامه و راهکار مناسب برای جذب سپرده‌ها درجهت افزایش توان تولیدی می‌تواند، نیروی محرکه رشد اقتصادی کشور باشد.

جذب سپرده‌های خرد

برای جذب منابع خرد و منابع افرادی که اطلاعات کافی از بازار نداشته و نمی‌دانند که نرخ بازدهی سرمایه‌گذاری‌های مختلف چگونه است در بیشتر کشورها، یکی از ابزارهایی که این فرصت را دراختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهد، صندوق سرمایه‌گذاری است. صندوق سرمایه‌گذاری یکی از فرصت‌های مطلوب سرمایه‌گذاری در گزینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری مثل بازار سرمایه است، خصوصا برای افرادی که قصد سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در بورس را دارند و خودشان سرمایه، وقت یا اطلاعات کافی را برای انجام این کار ندارند. با این کار فرد سرمایه‌گذار امکان دستیابی به بازدهی‌هایی بالاتر از سود بانکی را به دست خواهد آورد. به‌طور خلاصه یک صندوق سرمایه‌گذاری مجموعه‌ای از سهام، اوراق مشارکت و سایر اوراق بهادار است. در واقع می‌توان آن را به صورت شرکتی در نظر گرفت که در آن افراد مختلف پول‌های خود را روی هم می‌گذارند و در سبدی از اوراق بهادار سرمایه‌گذاری می‌کنند. در حال حاضرتعداد صندوق‌های سرمایه‌گذاری در ایران به بیش از ١٨٠صندوق سرمایه‌گذاری رسیده است. از مهم‌ترین مزیت‌های این صندوق می‌توان به مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها، کاهش ریسک سرمایه‌گذاری، نظارت و شفافیت اطلاعات، نقد شوندگی بالا و صرفه‌جویی نسبت به مقیاس نام برد. صندوق سرمایه‌گذاری ابزاری برای سرمایه‌گذاران خرد است تا بتوانند از توانایی‌ها و مهارت‌های افراد حرفه‌ای برای سرمایه‌گذاری و نظارت بر دارایی‌های‌شان استفاده کنند. چرا که این صندوق‌ها دارای تحلیلگران و مدیران سرمایه‌گذاری هستند که پیوسته تلاش می‌کنند تا با یافتن گزینه‌های مناسب و خرید و فروش به موقع آنها، عملکرد ممتازی برای سرمایه‌گذاران خود فراهم کنند. از طرفی بخشی از این دارایی‌ها شامل دارایی‌های با درآمد ثابت همچون سپرده‌های بانکی و اوراق مشارکت می‌شود که ریسک سرمایه‌گذاری را به شکل قابل توجهی کاهش می‌دهد. همچنین سرمایه‌گذاری در صندوق این امکان را به فرد می‌دهد که خیلی زود پول خود را نقد کند.

به‌طوری که فرد برای فروش واحدهای سرمایه‌گذاری خود با هیچ مشکلی مواجه نمی‌شود. این کار توسط ضامن نقد شوندگی صندوق انجام می‌شود و فرد هر زمان که تصمیم به نقد کردن دارایی خود بگیرد ضامن نقد شوندگی صندوق این وظیفه را به عهده می‌گیرد. از طرفی با توجه به اینکه صندوق‌های سرمایه‌گذاری از گردآوری سرمایه‌های خرد تشکیل می‌شوند، بنابراین امکان استفاده از مزایای یک مجموعه سرمایه‌گذاری بزرگ برای دارندگان آن فراهم می‌شود.

در این میان یک فرد شاید با یک میلیون تومان توانایی سرمایه‌گذاری در گزینه‌های متنوعی را نداشته باشد. اما با توجه به حجم بالای سرمایه در صندوق سرمایه‌گذاری، این امکان برای او فراهم می‌شود.

 

ضمنا به دلیل حجم بالای سرمایه صندوق‌ها هزینه‌هایی از قبیل تحلیل، بررسی، ارزشگذاری، خرید و فروش و سایر هزینه‌ها در بین سرمایه‌گذاران سرشکن می‌شود و برای سرمایه‌گذار صرفه‌جویی زیادی خواهد داشت.