مرکز مشاوره، اطلاع رسانی و خدمات کارآفرینی

از سرمایه گذاری عتیقه جات تا خرید و فروش و نگهداری آنها

Antiques یک امتیاز برای ثروتمند و یا یک سرمایه گذاری سودآور برای همه است؟

عتیقه یا آنتیک (به فرانسوی: Antique) به هر چیز قدیمی که قابل گردآوری در کلکسیون‌ها باشد اطلاق می‌شود. اشیاء عتیقه به دلیل زیبایی، کم‌یابی، وضعیت، کاربرد، احساسات انسانی مربوط بدان یا هر ویژگی دیگری مورد توجه هستند. به طور معمول شیئی عتیقه شمرده می‌شود که دست کم صد سالی دیرینگی داشته‌ باشد. 

جای معمول برای خرید و فروش عتیقه، عتیقه‌ فروشی است.

بر اساس این مفهوم می تواند در ترکیب تقریبا هر شی، اما اغلب آن مبلمان، نقاشی، کتاب، است ظروف و اقلام خانگی.

خرید عتیقه جات

تفاوت بین اشیاء عتیقه و نادر

سن از موارد چه باید باشد، به طوری که آن را به یک عتیقه در نظر گرفته شد؟ این گزینه بستگی به کشور. در بسیاری از کشورها، عتیقه جات – این یک چیزی است که کمتر از شصت سال است. در ایالات متحده و کانادا، این دسته فقط شامل اقلام ساخته شده قبل از 1830 و 1847، به ترتیب.

حال، همه چیز به اندازه کافی به فقط قدیمی نیست و یک سن خاص. یکی از زمینه های که در آن مشخص شد که چیزی که – عتیقه جات – یک لینک به یک دوره تاریخی خاص، حوادث به یاد ماندنی، بازتابی از روند مد در هر سنی، نادر و منحصر به فرد، فرهنگی، ارزش هنری و مواد.

عتیقه جات است

بسیاری از مردم از مفهوم “عتیقه” و “کنجکاوی” اشتباه است. کلمه “کنجکاوی” نشان دهنده نادر به عنوان مثال این قطعه است که تقریبا یک شی، در مقادیر کوچک منتشر شد، اما می توان آن را هر دو قدیمی و مدرن است.

دلایل محبوبیت عتیقه جات

امروز در اختیار داشتن آثار باستانی در نظر گرفته شده معتبر، و آن را منحصر به فرد است همه چیز، اغلب در یک نسخه موجود است. در اختیار داشتن چنین یک آیتم می دهد نخبه گرایی خاص، متعلق نه تنها به طبقه ثروتمند، در نظر گرفته شده برای تأکید بر طعم نفیس. همچنین می توانید عتیقه جات به عنوان یک لینک بین نسل ها خدمت می کنند، القای احساس غرور و یک یادآوری از اجداد خود.

عتیقه جات یک دکوراسیون داخلی با شکوه است. اشیاء عتیقه به خصوص با ارزش می توانید تکنولوژی ساخت ویژه، که قابل اجرا نیست و یا در لحظه از دست داده میبرد.

خرید یا فروش

در بازار از عتیقه جات تقاضا بالا است. خرید آن – آن را تنها یک امتیاز از مردم ثروتمند نمی شود. خرید عتیقه جات می تواند به عنوان ساده به هوی و هوس، تشنگی برای جمع آوری و ارزش برای پول است، یک نوع از سرمایه گذاری. همچنین، بسیاری از کسب و کار به عنوان یک عتیقه جات ببینید و پارگی فروشگاه عتیقه جات خود را.

امیدوار کننده ترین از نظر پول سرمایه گذاری می باشد نقاشی و مجسمه سازی. این ها توسط مناطق مانند کتاب استفاده می شود (مجموعه کتاب) و سکه شناسی (جمع آوری سکه) به دنبال. در وهله بعدی داخلی و مبلمان فروش، طلا و جواهر و هستند اتومبیل های قدیمی.

مغازه عتیقه

خرید کسب و کار خود و فروش عتیقه جات می تواند بسیار سودآور است. با توجه به درآمد کسب و کار در جایگاه سوم پس از تجارت نفت و الماس است. با این حال، به پاسخ مقدار دقیق غیر ممکن است، چرا که بسیاری از فروش می گیرد در خصوصی. این کسب و کار می تواند بسیار خطرناک به عنوان بازار تعداد عتیقه جات جعلی به عنوان بالا به عنوان 50٪ است. بنابراین، اول از همه، شما نیاز به دانش و تجربه بزرگ، یا به جلب حمایت از یک حرفه ای است. حتی یک اشتباه کوچک می تواند زیان های مالی بزرگ به ارمغان بیاورد. همچنین در مورد شهرت خوب و ارتباطات شخصی را فراموش نکنید، به عنوان مهمترین مشتریان برای مشاوره آمده است.

جمع آوری – استراتژی سودآور

مجموعه ای از اشیاء باستانی با ارزش است بسیار بالاتر از یک موضوع جداگانه است. البته، برخی از چیزهایی نیز می تواند گران باشد، اما آن به تعداد آنها در جهان بستگی دارد. نادر بیشتر – بالاتر از قیمت. سکه ها و یادداشت ها: – محبوب ترین برای جمع از عتیقه جات پول است. علاوه بر این، تمبر مشترک جمع آوری، آیتم های خانگی، ظروف، اسباب بازی. در رده دوم ترین عروسک به عنوان یک جمع از عتیقه جات دیده می شود. ماشین نیز به دست آوردن محبوبیت در میان طرفداران. این مجموعه طول می کشد تا فضای کمی و به نظر می رسد مطلوب در داخل کشور.

ماشین تحریر عتیقه

مد برای جمع آوری عتیقه

حتی در این کسب و کار به عنوان فروش عتیقه جات، می روند مد وجود دارد. آنها غیر ممکن است برای پیش بینی هستند، و دارای تفاوت های ملی خود در هر کشور. روند ممکن است بسیار قابل توجهی ارزش چیزهایی را تحت تاثیر قرار. در زمینه عتیقه جات مد زودگذر بیش از هر جای دیگر. آخرین چیزی که محبوب امروز ممکن است جالب نیست، و کل پتانسیل های سرمایه گذاری از دست داده است. تا به امروز، محبوب ترین نقاشی های قدیمی و سلاح هستند. با این حال، هنوز هم عتیقه جات شناخته شده وجود دارد، قیمت که در حال رشد است از سال به سال، و آنها را ارتباط خود را از دست دادن نیست. حقیقت این برچسب قیمت از نمایشگاه نه تنها یک سرمایه گذار بسیار سخت را نمی ترساند است.

عتیقه جات – تمام جهان که شامل تاریخ، هنر، لذت زیباشناختی، و برخی از خطرات است. لزوما ثروت به پیوستن به جهان از عتیقه جات دارند. شما می توانید شروع به کوچک.

نگهداری و خرید و فروش عتیقه جرم است؟

شاید تاکنون بسیار به این اندیشیده‌اید که اگر فروش عتیقه‌جات که غالبا جزو میراث فرهنگی و تاریخی یک کشور هستند، غیرقانونی تلقی می‌شود، پس چگونه برخی افراد یا کلکسیونرها این اشیا را خریداری کرده و آنها را در مجموعه‌های شخصی خود نگهداری می‌کنند؟ به عبارت دیگر آیا دولت‌ها چشم خود را بر این‌گونه تجارت‌ها می‌بندند؟ برای پاسخ به این پرسش باید ابتدا به این تعریف پرداخت که قانون‌گذار چه چیزی را عتیقه (آنتیک) می‌شناسد و میزان حمایت آن از این اشیا تا چه میزان است.

شاید تاکنون بسیار به این اندیشیده‌اید که اگر فروش عتیقه‌جات که غالبا جزو میراث فرهنگی و تاریخی یک کشور هستند، غیرقانونی تلقی می‌شود، پس چگونه برخی افراد یا کلکسیونرها این اشیا را خریداری کرده و آنها را در مجموعه‌های شخصی خود نگهداری می‌کنند؟ به عبارت دیگر آیا دولت‌ها چشم خود را بر این‌گونه تجارت‌ها می‌بندند؟ برای پاسخ به این پرسش باید ابتدا به این تعریف پرداخت که قانون‌گذار چه چیزی را عتیقه (آنتیک) می‌شناسد و میزان حمایت آن از این اشیا تا چه میزان است.

عتیقه باید چندساله باشد؟

یکی از قوانین قدیمی ایرانی، قانون راجع به حفظ آثار ملی مصوب ۱۳۰۹ است. مطابق با ماده نخست این قانون، تمام آثار صنعتی و ابنیه و اماکنی که تا اختتام دوره سلسله زندیه در مملکت ایران ساخته شده اعم از منقول و غیرمنقول جزو آثار ملی ایران محسوب شده و در حفاظت و نظارت دولت هستند.

البته این به آن معنی نیست که اگر اثری تاریخی مربوط به دوره قاجار باشد تحت حمایت دولت نیست، چنانچه ثبت ملی آثار تاریخی مانند کاخ گلستان در ۱۳۳۴ و همچنین ثبت جهانی آن در یونسکو در سال ۱۳۹۲ نشان‌دهنده اهمیت آثار تاریخی مرتبط با بعد از دوران زندیه در ایران است. همچنین ماده سوم «لایحه قانونی راجع به جلوگیری از انجام حفاری‌های غیرمجاز و کاوش به قصد به دست آوردن اشیای عتیقه و آثار تاریخی» به‌صورت صریح مقرر کرده که منظور از اشیای عتیقه اشیایی است که طبق ضوابط بین‌المللی یکصد سال یا بیشتر از تاریخ ایجاد یا ساخت آن گذشته باشد.

اولین پرسشی که به ذهن متبادر می‌شود این است که آیا هر جسم و شیئی که قدیمی است لزوما عتیقه هم هست یا خیر؟ تبصره ماده ۵۶۱ قانون مجازات اسلامی، تشخیص ماهیت تاریخی – فرهنگی بودن اشیا را به‌عهده سازمان میراث فرهنگی کشور گذاشته است، بنابراین نظر کارشناسان این سازمان برای محاکم و اداره‌های دولتی تعیین‌کننده است.

خرید و فروش اشیای عتیقه قانونی است؟

آنچه از مفاد و روح قانون‌گذار ایرانی استنباط می‌شود این است که اصولا هرگونه خرید و فروش هر کالایی مجاز است تا زمانی که قانون آن را نهی نکرده باشد. در خصوص اشیای عتیقه به‌طور خاص، با قانون راجع به حفظ آثار ملی مواجه هستیم. ماده هفدهم این قانون بیان می‌کند: «کسانی که بخواهند تجارت اشیای عتیقه را کسب خود قرار دهند باید از دولت کسب اجازه کرده باشند، همچنین خارج کردن آنها از مملکت به اجازه دولت باید باشد.»

از سوی دیگر، قانون‌گذار بین کشف اتفاقی آثار تاریخی و حفاری آن تفاوت قائل شده است. با توجه به قانون فوق، اگر فردی به‌طور اتفاقی به چنین اشیایی دست یابد، باید سریعا مراتب را به سازمان میراث فرهنگی اطلاع دهد. هر گاه مقامات مربوطه دولتی این اموال را قابل ثبت در فهرست آثار ملی دانستند، نصف آن اموال به کاشف واگذار شده یا قیمت عادله آن با توجه به نظر کارشناسان و متخصصان به او داده می‌شود و دولت اختیار دارد که نصف دیگر را هم ضبط یا بلاعوض به کاشف واگذار کند. همچنین اگر فرد از تقدیم اشیا به دولت خودداری کند کل اشیای کشف شده به نفع دولت ضبط می‌شود.

اما در مورد حفاری به این صورت است که حفر اراضی و کاوش برای استخراج آثار ملی منحصرا حق دولت است و دولت مختار است که بر اساس این حق، مستقیما وارد عمل شده یا به موسسات علمی، اشخاص یا شرکت‌ها واگذار کند. واگذاری این حق از طرف دولت نیز باید به موجب اجازه‌نامه مخصوص باشد که محل کاوش و حدود و مدت آن را تعیین کند. همچنین دولت حق دارد در هر مکان که آثار و علائمی ببیند و مقتضی بداند برای کشف و تعیین نوع و کیفیات آثار ملی اقدامات اکتشافی داشته باشد.

قانون از حفاری علمی و حفاری تجارتی نام می‌برد: «حفاری اگر فقط برای کشف آثار ملی و تحقیقات علمی باشد حفاری علمی و اگر برای خرید و فروش اشیای عتیقه باشد حفاری تجارتی است.» (ماده ۱۲ قانون حفظ آثار ملی)

حفاری تجاری جرم است. قانون مجازات اسلامی ایران خرید و فروش اموال تاریخی ـ فرهنگی حاصل از حفاری غیرمجاز را ممنوع می‌داند و برای این کار مجازات در نظر گرفته است: «خریدار و فروشنده علاوه‌بر ضبط اموال فرهنگی، به حبس از ۶ ماه تا سه سال محکوم می‌شوند.» (ماده ۵۶۲ قانون مجازات اسلامی)

بنابراین مشخص می‌شود که از منظر قانون‌گذار ایرانی، صرفا خرید و فروش اشیای عتیقه جرم شناخته می‌شود و صرف نگهداری یا حمل آنها جرم نیست؛ البته مشروط به اینکه حمل منجر به صادر کردن میراث فرهنگی به خارج از کشور نباشد. در قاچاق اشیای تاریخی تفاوتی بین کسی که اشیا را به‌طور اتفاقی کشف کرده یا حفاری مجاز یا غیر‌مجاز کرده است وجود ندارد.

بند «د» ماده یک قانون مجازات اخلالگران در نظام اقتصادی کشور مصوب ۱۹ آذرماه سال ۱۳۶۹، مقرر داشته که «هرگونه اقدامی به قصد خارج کردن میراث فرهنگی یا ثروت‌های ملی اگرچه به خارج کردن آن نینجامد، قاچاق محسوب شده و کلیه اموالی که برای خارج کردن از کشور در نظر گرفته شده، مال قاچاق تلقی و به سود دولت ضبط می‌شود.» طبق ماده ۵۶۱ قانون مجازات اسلامی نیز، مرتکب علاوه‌بر استرداد اموال به حبس از یک سال تا سه سال و پرداخت جریمه معادل دو برابر قیمت اموال موضوع قاچاق محکوم می‌شود.

پاسخی بگذارید

بستن منو
×
×

سبد خرید